1/
2/
3/
4/
5/
6/
1/ · illustratie: Paul Robbrecht

De opgave van deze wedstrijd was niet minder dan het ontwerp van een geheel nieuwe productieve stadswijk, waar verschillende functies zoals wonen, maakindustrie en twee scholen samen een plek krijgen.

Cruciaal hierbij was de zoektocht naar consistentie, leesbaarheid en structuur in het stedelijk weefsel en een maximale ruimtelijke kwaliteit voor de verschillende functies en hun gebruikers. Vijf percelen, elk vergelijkbaar in schaal, vormen samen een bouwblok. Een ladderfiguur, reikend van de Veeartsenijschool tot de campus van City Dox. De onbebouwde ruimtes tussen de kavels worden de sporten van deze ladder. Ze naaien de gebouwde ruimte en haar programma aan elkaar: een woontuin, een schoolstraat, een nieuwe Dantestraat als stedelijke ruimte en tenslotte een flexibele ruimte in het oosten voor toekomstige interactie. We streven naar eenheid in de verscheidenheid, met nuances en architecturale differentiatie.

We kiezen resoluut voor een hergebruik van de bestaande gebouwen, omwille van erfgoedwaarde, maar ook structurele en ecologische redenen. Het bestaande wordt ons houvast om de nieuwe volumes te ontwerpen, met een herinterpretatie van het rijke palet aan materialen en de beeldtaal van toen.

Verschillende stromen worden gescheiden waar nodig, en gecombineerd waar mogelijk. Een visuele link tussen de verschillende actoren in dit exotische huwelijk is niet enkel gepast, maar ook educatief en moet aangemoedigd worden. Mogelijke conflicten, zowel visuele als akoestische, en geurhinder worden zoveel mogelijk vermeden door luifels, bomenrijen, loggia's, wintertuinen, onbebouwde ruimte of andere architectonisch slimme maatregelen.

Samenleven is in dit project essentieel: de mix tussen functies biedt veel mogelijkheden voor ontmoeten, leren, maken en leven, maar het geeft ook de mogelijkheid tot anonimiteit: de vrijheid om alleen te zijn, om niet altijd omringd te zijn. Ook dat is noodzakelijk in een nieuw bruisend stuk stad.

2/

De opgave van deze wedstrijd was niet minder dan het ontwerp van een geheel nieuwe productieve stadswijk, waar verschillende functies zoals wonen, maakindustrie en twee scholen samen een plek krijgen.

Cruciaal hierbij was de zoektocht naar consistentie, leesbaarheid en structuur in het stedelijk weefsel en een maximale ruimtelijke kwaliteit voor de verschillende functies en hun gebruikers. Vijf percelen, elk vergelijkbaar in schaal, vormen samen een bouwblok. Een ladderfiguur, reikend van de Veeartsenijschool tot de campus van City Dox. De onbebouwde ruimtes tussen de kavels worden de sporten van deze ladder. Ze naaien de gebouwde ruimte en haar programma aan elkaar: een woontuin, een schoolstraat, een nieuwe Dantestraat als stedelijke ruimte en tenslotte een flexibele ruimte in het oosten voor toekomstige interactie. We streven naar eenheid in de verscheidenheid, met nuances en architecturale differentiatie.

We kiezen resoluut voor een hergebruik van de bestaande gebouwen, omwille van erfgoedwaarde, maar ook structurele en ecologische redenen. Het bestaande wordt ons houvast om de nieuwe volumes te ontwerpen, met een herinterpretatie van het rijke palet aan materialen en de beeldtaal van toen.

Verschillende stromen worden gescheiden waar nodig, en gecombineerd waar mogelijk. Een visuele link tussen de verschillende actoren in dit exotische huwelijk is niet enkel gepast, maar ook educatief en moet aangemoedigd worden. Mogelijke conflicten, zowel visuele als akoestische, en geurhinder worden zoveel mogelijk vermeden door luifels, bomenrijen, loggia's, wintertuinen, onbebouwde ruimte of andere architectonisch slimme maatregelen.

Samenleven is in dit project essentieel: de mix tussen functies biedt veel mogelijkheden voor ontmoeten, leren, maken en leven, maar het geeft ook de mogelijkheid tot anonimiteit: de vrijheid om alleen te zijn, om niet altijd omringd te zijn. Ook dat is noodzakelijk in een nieuw bruisend stuk stad.