Topografie als beeldbepalende ontwerptool

Op de plaats van de villa werden vijf rijwoningen ingepland, licht gedraaid ten opzichte van de straat. Het project wordt gestructureerd door een lage betonnen wand en een breed pad dat de collectieve groene ruimte afbakent en er ook deel van uitmaakt, en dat zachtjes oploopt tot aan een groot collectief terras. De woningen volgen trapsgewijs de bestaande topografie van het terrein, dat gelijkmatig ophelt naar het noordoosten, waardoor een boeiend perspectief wordt gecreëerd.

Een geleidelijke overgang van publiek naar privaat

Dit breed pad is de semi-publieke ruimte van dit project, waar zich de toegangen tot de woningen bevinden, bewoners elkaar ontmoeten en kinderen leren rolschaatsen.

Over het terrein loopt daarnaast een publieke fietsverbinding, die ook dienst doet als toegangsweg tot het project. Langs dit fietspad worden een aantal collectieve functies voorzien, zoals een tellerlokaal, een fietsenberging, een aantal begroende parkeerplaatsen en een klein pleintje met fietsenstallingen voor bezoekers. Dit zorgt ervoor dat er interactie is tussen het project en de fietsverbinding en hierdoor ook sociale controle.

Er ontstaat een geleidelijke overgang van de publieke ruimte, via het collectieve toegangspad en de private buitenruimtes, naar de private woning. Thuiskomen is zo een geleidelijk proces van het drukke leven naar de rust van de eigen woning.

Een diversiteit aan buitenruimtes

Aan de zuidzijde van de woning, aan de toegang, worden zonneterrassen voorzien, afgeschermd door de betonnen keerwand, maar licht verhoogd ten opzichte van de collectieve tuin. Zo creëren we voldoende privacy op het terras en in de woning zonder het open zicht op de collectieve tuin te verliezen. Aan de noordzijde van de woningen wordt een kleine private tuin voorzien in de beboste rand van het perceel. Er ontstaat zo een sterke diversifiëring in de buitenruimtes, met een collectieve zuid-georiënteerde tuin, een semi-privaat zonneterras hieraan gelinkt, en een private tuin aan de achterzijde van de woningen.

Woonbeleving

Er wordt maximaal geprofiteerd van een dubbele oriëntatie in de leefruimte, waarbij in de woonbeleving sterk wordt ingezet op de dualiteit tussen de ingetogen bosrand met avondzon aan de achterzijde van de woning, en de zeer open zuidelijk georiënteerde collectieve groene ruimte aan de voorzijde van de woning. De bestaande waardevolle bomen worden hierbij zoveel mogelijk behouden, in het bijzonder aan de grenzen van het perceel waar deze een visuele buffer vormen naar de buren.

De binneninrichtingen van de woningen werden op maat van de verschillende bewoners ontworpen en zijn bijgevolg allen zeer verschillend. De draagstructuur van de woningen is zo ontworpen dat er geen dragende wanden zijn in de woningen. Hierdoor is de flexibiliteit en aanpasbaarheid van de woningen maximaal.

Collectiviteit

Een grote aandacht is besteed aan de vormgeving en inplanting van de collectieve functies. Twee paviljoentjes, één langgerekt volume langs het toegangspad tot de site en één alzijdig volume aan het collectief terras in het verlengde van de grote collectieve tuin, organiseren tegelijkertijd het toekomen en het opbergen, structureren de gehele site, en zijn de plekken voor ontmoeting en interactie. De materialiteit ervan is afgestemd op de plek, waarbij het paviljoen aan de straat is opgebouwd uit recuperatiemetselwerk uit de afbraak, en zo één wordt met de bestaande tuinmuur. Het paviljoen aan het collectief terras is opgebouwd uit een aantal betonnen vlakken, en communiceert zo met zowel de betonnen keerwand als het terras.